De wijde broek

Het is warm. Ik heb me binnen opgesloten. Een hempje en een dunne linnen broek met zeer wijde pijpen moeten ervoor zorgen dat het zweet snel kan verdampen. Lekker luchtig. Vanmorgen op de fiets dacht ik nog wel: "Als de pijpen maar niet tussen de spaken komen". Maar dat ging goed. 

Helemaal werkeloos kan ik zo'n hete dag toch ook niet doorkomen. 

Ik besluit een muurtje te gaan verven, want na isoleren en stucen begint het leuke werk; het weer mooi maken! Ik pak de trap en begin ijverig met de randjes, maar deze kwast bevalt niet en dus ga ik even een andere pakken. Ik loop naar de werkkast en haal van de onderste plank een ronde i.p.v. een platte uit de kwastenpot. Snel wil ik weer teruggaan, want resultaatgericht als ik ben, kan ik niet wachten om het af te zien! In de haast stap ik echter met mijn ene voet in de broekspijp van mijn andere been. Ik maak een gekke draai en val languit op mijn rug in de galerie. In mijn val denk ik nog dat het belangrijk is mee te bewegen. Ik lig even een paar seconden naar het plafond te kijken en het schiet door me heen dat het fijn is dat de galerie vandaag gesloten is en dat de gasten van de Museumkamer eropuit zijn. 

Ik ga rechtop zitten en kijk naar mijn hand. Verbaasd zie ik dat de middelvinger van mijn rechterhand  bijna 90 graden naar rechts staat. "Oh nee, niet naar de huisarts!" Zonder verder na te denken trek ik aan de vinger en met een klein knakje zet ik hem weer in de kom. "Zo, nu verder met de klus." Nadat ik een paar minuten een ijszak op de vinger heb laten rusten, maak ik het muurtje af. Tevreden over het resultaat van zowel de muur als de zelfredzaamheid sluit ik de dag af met het ritueel weggooien van de broek in de prullenbak.

De volgende morgen is de vinger dik en stijf en de dagen erop gaat het van paars, naar groen en geel. Hem buigen doet ook best nog pijn. Voor de zekerheid vul ik even de test op Thuisarts.nl in: 'Moet ik naar de dokter?' Daar komt uit dat dat niet hoeft. Een paar weken later, gaat het alweer een stuk beter. 

Ik wilde het verhaal van de vinger al eerder opschrijven, maar het kwam er nog niet van, totdat ik vandaag het bericht van het AD las over de wijde broekspijpen en ongelukken.

Iedereen is gewaarschuwd!