Follow by Email

maandag 19 juli 2021

Texel à la campagne


Herken je dat gevoel dat je er even tussenuit moet? 
Iedereen gaat met vakantie en je denkt dat je er ook aan toe bent; de relatie loopt al even niet meer zo lekker, de sleur breekt je op, het is te mooi weer om te werken en je verlangt naar een frisse start. In de Museumkamer hebben we een gast voor wat langer dan één of twee dagen, dus daarvoor hoeven we ook even niet thuis te zijn. 
Wat gaan we doen, waar gaan we heen en waarom niet een nachtje in de tent! Zo gezegd zo gedaan. 
Op een kleine camping in het hoge noorden van Texel is er een plekje vrij. Alle campingspullen zijn bij elkaar verzameld, in de supermarkt snel wat lekkere dingetjes gekocht en bij de Gamma nog twee campingmatjes in de aanbieding gescoord. Alles past perfect in de bakfiets en de selfmade jutkar achter de fiets. Na een heerlijke tocht rijden we de parkeerplaats van Ezelcamping De Volharding op en de eigenaresse komt er al snel aan om tekst en uitleg te geven. Ze brengt ook met de kruiwagen nog even een tafel en twee stoelen. We installeren ons en omdat de zon nog even op zich laat wachten op onze plek onder de bomen besluiten we de omgeving uit te checken. Perfect vakantieweer is het en we hebben er zin in. Al snel bevinden we ons à la campagne de Texel! Waar je ook kijkt is boerenland met stroken wilde bloemen en prachtige zichtlijnen. Een lust voor het oog! En ja; de wat weggeëbte  romantische gevoelens weken bij mij al snel los en we maken een selfy van ons tweetjes en ik vraag mijn lief ook eens een foto van mij te maken als ik in de wilde bloemen sta. Gek genoeg geen bijtje te zien maar dat mag de pret niet drukken. Het is warm en na een tijdje lopen denken we in de verte de IJsboerderij te herkennen. Hoewel we allebei nog geen zin hebben in een ijsje zou dit het vakantiegevoel wel ten goede komen, dus we lopen resoluut op ons doel af. Een totaal doorgedraaide veldleeuwerik vergezelt ons onderweg met zijn iele gefiedel in de lucht. Echter, dichterbij gekomen wijst niets in de richting van IJsboerderij Labora , maar ook dat kan ons goede humeur niet klein krijgen. We lopen door en denken via een rechts omtrekkende beweging dan toch eindelijk langs de ijsverkoop te komen en zo ook weer terug op de camping, maar we slenteren in het veld al snel een doodlopend zandpad in dat eindigt bij een sloot die net te breed is om overheen te springen. Paula is inmiddels oververhit geraakt en nadat ze eerst ergens in de greppel onder de aardappelplanten was gaan liggen hijgen staat ze nu voor we er erg in hebben plotsklaps tussen het kroos in de sloot. Nergens kunnen we het watertje over en we besluiten er dan maar doorheen te gaan. Na dit avontuur kan ik zelfs nog wat jutten uit het zand van het tractorspoor van een andere boer. Via dit onbekende erf duiken we uiteindelijk weer op bij de openbare weg. Ons bleef een waakhond bespaard en ook een woedende boer met hooivork in de aanslag.
Het meegenomen brood met Franse kaasjes en andere versnaperingen gaan er wel in en le vin blijft ook niet onaangeroerd. Texel à la campagne is prachtig! Na ook nog eens een heerlijke douche kijken we voldaan naar de ezeltjes, nemen we nog een slokje en constateren dat dit wel het echte vakantiegevoel is. Al vroeg liggen we in de slaapzaak en we nemen een snurkende buurman en de geluiden van de ezels in het schuurtje naast ons die lijken op een kettingzaag die je maar niet aan de praat krijgt voor lief. Ook blijkt de trui in het kussensloop net iets te karig te zijn om goed op te liggen, maar ondanks dat alles slapen we toch redelijk voor een eerste nachtje.
Om 8:30 uur worden we wakker. De ezelgeluiden zijn beperkt gebleven tot de sputterende zaaggeluiden. De buurman snurkte gelukkig niet de hele nacht maar kennelijk alleen in de lichte slaap 's avonds en vanmorgen vroeg. 
Kortom het was allemaal super geslaagd. En nu weer lekker naar huis.
 















vrijdag 25 juni 2021

Renovatie van de Wezentuin

Afgelopen week nam ik een kijkje in het park De Wezentuin achter ons huis. Het hele park gaat op de schop en ik was nieuwsgierig. Het hek stond open en met de hond maakte ik een ommetje over de fundering voor de paden. De gemeente heeft een ontwerp door het ontwerpbureau Loos van Vliet laten maken (het mag wat kosten, maar dan heb je ook wat). Als omwonenden hebben we keurig vorig jaar een brief in de bus gekregen dat ze in april zouden beginnen met de werkzaamheden. Binnen de kortste keren hadden ze alles wat groeit en bloeit uit het park, wel ietsje later dan de bedoeling, de vogeltjes hadden hun nestjes al voor elkaar en de struiken en bloemen liepen al uit, maar alles voor de goede zaak. Het egeltje die bij de buren door de tuin liep konden wij misschien nog even een schuilplaats bieden...
Ik heb op eigen initiatief een plattegrondje gevraagd van het park met hoe het zou worden en via de mail kreeg ik toen een zeer chaotische tekening waar geen hond wijs uit kon worden. "Een duidelijk plaatje met hoe het moet worden is er helaas niet", stond erbij. Maar wij hadden de mooie plaatjes van de site van het ontwerpbureau nog op het netvlies, waar wij heel gelukkig van werden, en op goed vertrouwen zagen wij het een en ander tegemoet. Het zou mooi worden! 
Tijdens mijn ommetje door het park nu sloeg de sfeer echter om, ik begon al juttend de paden af te lopen en binnen 5 minuten had ik al een aardige buit plastic en ijzer afval. Het moet niet gekker worden! Loop ik jaar in jaar uit afval van de Texelse stranden te halen gaan ze het er hier weer in stoppen!! De uitvoerende partij beweerde eerst dat mensen het afval daar 's avonds hadden laten rondslingeren, maar hij zag al snel aan mijn foto's dat dat afval daar niet van kon zijn. Nee, het zat vermalen door het beton. Dat is helemaal volgens de richtlijnen. Maar alles wat mag hoef je nog niet te doen denk ik dan op mijn beurt. 
Het begon ook langzaam tot ons door te dringen dat er helemaal geen bloemperken zouden komen en dat de gemeente ook nog de afgeleefde bankjes wilde terugzetten. En ineens liep het hele ontwerp me als zand door m'n handen. Gras en bomen en wat struiken langs de zijkant. Dat was het?! 
Een blamage!! En als we andere bankjes willen, draaien de ondernemers daar zelf voor op á 550,- per stuk, maar dan natuurlijk wel met je bedrijfsnaam erop. Het wordt zo gewoon een verkapt evenemententerrein. "Geen bloemperken, want die worden vertrapt", werd mij letterlijk door een ambtenaar van de gemeente verteld.
In wat voor wereld leven wij? Gemeente Texel heeft als speerpunt de leefbaarheid in de dorpen, maar ondertussen wordt het één grote kermis op Texel. De natuur wordt helemaal naar de hand van de mens gezet en zo gaan we met z'n allen naar de verdoemenis.
Wij hebben ieder jaar gierzwaluwen onder de pannen, die leven van insecten, maar als er geen insecten meer zijn, zijn er ook geen gierzwaluwen. Wij willen bloemperken met bloemen die goed zijn om de insectenstand weer een beetje leven in te blazen, want als die straks weg zijn kunnen wij het ook wel schudden.
Laten we er een mooi park van maken, een visitekaartje voor Den Burg en alles waar Texel voor staat: schoonheid van de natuur. Het eiland heeft straks weer mooie evenementen, die prima plaats kunnen vinden op de Groeneplaats of elders, en kleinschalig kun je in het park bij het Glazen Paleis natuurlijk ook genieten. Zorg er dan voor dat de bezoekers dan niet massaal de bloemen staan te vertrappen, dat kan best als je de borders een hoge rand geeft. Het kan als je maar wilt! 
Geef omwonenden, Texelaars en toeristen een plek om trots op te zijn, waar mens en dier in de drukte ook nog rust kunnen vinden.
Als wijze van hoge uitzondering maakte ik een reliëf van afval uit het park. Het staat voor alles wat kwetsbaar is en machteloos en het is een aanklacht tegen de vervuiling van onze aarde door de mens.