Follow by Email

dinsdag 14 augustus 2018

Avondwandeling door de Muy

Vanavond na het uitchecken van de gasten, het schoonmaken, de was draaien en ophangen en het inchecken van de nieuwe gasten en na het eten van een heerlijke pompoenschotel even eruit. De auto op de parkeerplaats bij Paal 21. We lopen langs de overvolle camping en late badgasten die teruglopen naar de tent. Ik denk aan een schilderij dat Maite schilderde toen ze 9 was. Verloederd door een hele dag in zand en zee en weer en wind sloffen ze op teenslippers langs. Vóór de strandovergang gaan we rechtsaf de duinen in. Nu eens niet naar het strand, maar in een grote bocht naar rechts de andere kant op door het duinengebied. Op het hoogste punt heb je een prachtig uitzicht naar alle kanten. Pas op de terugweg piept de oranje zon onder de wolken uit. Toch nog te vroeg weggegaan.
Mensen bij het strand (Maite 9 jaar)













zaterdag 11 augustus 2018

Rode Venkel

In het voorjaar plantte ik een rode venkel.
Vanmorgen, toen ik hem voor de zoveelste keer in goud zag veranderen in de ochtendzon, besloot ik hem vast te leggen op de gevoelige plaat zodat ik er nog van kan genieten in mindere tijden als de bomen weer kaal zijn en alles buiten in diepe slaap verkeert.

woensdag 8 augustus 2018

Niemandsland

Na alweer een lange ochtend van benauwde warmte, wachten we op een stel uit Italië dat de Museumkamer heeft geboekt. Ondertussen doet Goossen wat aan de boekhouding in de tegen de zon gebarricadeerde warme serre, die nu onze veredelde stacaravan is.
Ik hang de lakens op van een dit keer besmeurd bed (iets met massage olie all over the place). De vlekken zijn er niet uitgegaan, zowel het onderlaken als de dekbedhoes zijn naar de Filistijnen. Op alle overnachtingen die we hebben gehad is dit pas de tweede keer.
Maar met mijn toch al niet al te beste humeur vanwege de warmte (dunne huid, zweten, rode kop en niets doen is niet mijn sterkste kant) is dit toch de druppel en van een rondje centrum Den Burg word ik ook niet vrolijk.
Het nieuwe stel neemt zijn intrek in de inmiddels tot in de puntjes schoongemaakte kamer. En wij zijn, het is een uur of vier, klaar om naar het strand te gaan. Nee, nog geen enkele keer deze zomer hebben we verkoeling gezocht aan zee, omdat het er domweg niet van is gekomen. Nu dan eindelijk met boeken, wat fruit, stoeltjes en de hond in het autootje. Bij Paal 9, met onze voetzolen door het oververhitte zand, linksaf, moeten we een behoorlijk aantal meters doorlopen voordat we de mensenmassa een beetje voorbij zijn.
Een eerste verkwikkende duik in helder zeewater volgt. Zelfs Paula houdt het niet alleen bij pootje baden dit keer en waagt het erop. Ondanks dat de dag bijna ten einde is en veel mensen het boeltje bij elkaar rapen, zien we nog veel poepbruine mensen vertoeven op het strand. Zij liggen al de hele dag in het agressieve zonnetje te bakken en genieten nog even van de laatste snikhete namiddag van de zomer.
Van lezen komt het niet. We dommelen om de beurt in.
Morgen gewoon, met normaal weer, lekker aan het werk, want de toerist uithangen is voor mij niet weggelegd. Ik kom dan terecht in een niemandsland waar ik gedwongen word niets te doen.





maandag 6 augustus 2018

De Hoge Berg

Overdag is het te heet om een wandeling te maken, maar tegen de avond is het heerlijk om vanuit huis wat in de avondzon te slenteren.
Al 'slenterend', in de nog veel te hete zon, raakten we steeds verder van huis tussen de gele Tuunwallen.
Het was allemaal weer te mooi om snel om te keren en we besloten naar de Waddenkant door te lopen. Het werd een slopende tocht van zo'n 12 kilometer, maar meer dan de moeite waard.
Om 20.15 uur stortten we op de bank. We konden zo aanschuiven voor 'Zomergasten' met Van Gaal.
 

Lekker naar beneden. Wie het eerst bij het Stayokay is!












Beleefcentrum??! Het moet niet gekker worden.

Gemaal De Schans




"Goos, neem jij even zo'n mooi sokkeltje mee..."


"Water!!"

Het getal twee in beeld

'De Geit' van Picasso

"Uh, mag ik misschien even bellen?"


Refererend aan het feit dat Napoleon hier
de verdedigingswerken kwam inspecteren in 1811.





'Bright Eyes'
De hotspot van Paula








"Goossen drage!"
Ik moest eraan denken op dit pad naar het hoogste punt.
Het voelde namelijk alsof we op vakantie terug naar de camping liepen.
Onze jongste zei dat dan vaak toen ze een jaar of drie was.
En dan zei pappa Goossen: "tot het hek, en dan draag ik je."



Op de een of andere manier moesten we hier
aan het werk van JJ Waverijn denken.
Waarschijnlijk door de vele geometrische vlakken en de compositie

Aaaah, lekker raggen door het hoge gras!




Daar gaat de wintervoorraad




Voorbode